Царева наречена

Опера

Опера 3 дії

Виконується російською мовою

Лібрето Льва Мея

(PL)

Gorąca miłość zawładnęła sercem oprycznika Grigorija Griaznoja. Nie może on zapomnieć pięknej Marfy, córki kupca Sobakina. Lecz Marfa jest zaręczona z młodym bojarem Iwanem Łykowem. Może goście rozweselą Grigorija? Zbierają się oprycznicy. Przychodzi też Iwan Łykow, który niedawno wrócił z podróży. Razem z nim jest lekarz cara Bomelij, do którego Griaznoj ma ważną sprawę. Śpiewacy i tancerze bawią gości. Łykow opowiada o dalekich krajach. Lubasza, kochanka Griaznoja, na prośbę Maluty śpiewa piosenkę o nieszczęśliwym losie dziewczyny, która musi wyjść za mąż za niekochanego mężczyznę.

Zostając sam na sam z Bomelijem Griaznoj prosi lekarza o zioła, które pomogą mu oczarować dziewczynę. Bomelij obiecuje je przygotować. Lubasza podsłuchuje rozmowę i rozumie, że Griaznoj zakochał się w innej. Nie reaguje on na wyrzuty Lubaszy, więc dziewczyna postanawia znaleźć rywalkę i zwalczyć jej miłość.

Akt II

Słoboda Aleksandrowska. Dom Bomelija niedaleko dworu Sobakina.
Córka Sobakina Marfa z przyjaciółką Duniaszą zatrzymują się przed domem. Marfa opowiada o swoim narzeczonym Iwanie Łykowie, z którym przyjaźni się od dziecka. W otoczeniu opryczników pojawia się car Iwan Groźny. Zwraca uwagę na piękną dziewczynę i nie może o niej zapomnieć.
Marfa radośnie wita narzeczonego, który przyszedł do Sobakina.
Zazdrość przywodzi Lubaszę do domu rywalki. Podsłuchawszy rozmowę dowiaduje się, że jutro do Sobakina ma przyjść jej ukochany, Grigorij. Lubasza decyduje się popełnić  przestępstwo. Prosi Bomelija o zioła, które potrafią zadręczyć, zabić człowieka. Za takie zioła lekarz żąda jej miłości. Lubasza przystaje na propozycję Bomelija.

Akt III

Sobakin opowiada o oględzinach cara. Iwana Łykowa niepokoi to, że Marfa znalazła się w grupie dziewcząt, z których car ma wybrać sobie narzeczoną. Griaznoj złośliwie zgadza się być drużbą na ślubie Łykowa i Marfy. Przychodzi Domna Saburowa i opowiada o carskich oględzinach. Najbardziej carowi spodobała się Duniasza, do której powiedział kilka serdecznych słów. Zatem można już powinszować Marfie i Iwanowi. Griaznoj niepostrzeżenie wsypuje proszek, który dostał od Bomelija.
W tej chwili pojawia się Maluta z bojarami. Zawiadamia, iż car podjął decyzję, że ożeni się   z Marfą.
W pałacu cara siedzi smutny Sobakin. Nieznana choroba męczy jego córkę. Griaznoj przynosi wiadomość, że Łykow przyznał się do przestępstwa – chciał otruć Marfę. Car kazał go stracić i Griaznoj własnoręcznie wykonał wyrok. Biedna dziewczyna jest nieprzytomna. Odzyskawszy przytomność, bierze Griaznoja za Łykowa i wspomina szczęśliwe dni spędzone razem z ukochanym. Griaznoj dręczony wyrzutami sumienia mówi prawdę: to on wpadł na pomysł, żeby wykorzystać zioła Bomelija. Chciał zdobyć serce dziewczyny, lecz lekarz podsunął mu truciznę. Griaznoj prosi o pozwolenie na ukaranie Bomelija. Lubasza przyznaje się do tego, że choroba Marfy to jej wina. Griaznoj zabija Lubaszę. Jest gotowy przyjąć sprawiedliwą karę i oddaje się w ręce opryczników. Ciągle myśląc o Iwanie i nadal go kochając, Marfa umiera.