Balet

Ballet evening

Wieczór baletowy
90 minut.

Pas de guatre

C.Pugni, choreografie J.Perrot, A.Dolin

 

Duch róży (fr.Le Spectre de la rose)

C.M.Weber, choreografie M.Fokin

 

El amor brujo („Magia miłości”)

M. de Falla, choreografie S.Naenko

Libretto wystawy
Pas de Quatre

muzyka: Cesare Pugni, choreografia: Antoni Dolin

W lecie 1845 roku w Londynie jednocześnie znalazły się cztery baleriny, a mianowicie: Maria Taglioni, Carlotta Grisi, Fanny Cerrito i Lucile Grahn.

Dyrektor Teatru Jej Królewskiej Mości Benjamin Lumley zdecydował się skorzystać z tego szczęśliwego wydarzenia i postanowił zebrać na jednej scenie te gwiazdy i organizować występ, głównym gościem którego byłaby angielska królowa Wiktoria.

Na zamówienie dyrektora, Jules-Joseph Perrot wystawił divertissement, każda wariacja którego najlepiej ujawniała artystyczne i techniczne możliwości czterech słynnych tancerek, wariacje nosiły je imiona. Każde wcielenie się w postać ujawniało charakter baleriny; cały taniec i zmiana wariacji reprezentowały logiczną jedność akcji. Początek i koniec tego romantycznego utworu były podobne do siebie – jako kompozycja obrazu. Niestety stara oryginalna choreografia nie przetrwała. W 1941 roku nowy spektakl poświęcony wybitnej pracy Julesa Perrota i czterech znanych tancerek z XIX wieku, stworzył angielski artysta baletowy i choreograf Anton Dolin (prawdziwe nazwisko Sydney Francis Patrick Chippendall Healey-Kay).

“Pas de Quatre” cieszy się wielkim powodzeniem na różnych scenach całego świata. W Operze Lwowskiej ten spektakl baletowy będzie przedstawiony po raz pierwszy.

DUCH RÓŻY (“Le Spectre de la Rose”)

muzyka: Carl Maria von Weber “Zaproszenie do tańca”, w orkiestracji Hectora Berlioza, choreografia: Michał Fokin

Treść baletu jest oparta na pierwszych dwóch rzędach wiersza francuskiego romantycznego poety Teofila Gautiera: “Jestem duchem róży, którą miałaś wczoraj na balu…”.

Baletmistrz Michał Fokin był zachwycony tym wierszem, który ożywia duszę kwiatu. Właśnie on pobudził Michała na stworzenie obrazowego plastycznego baletu.

Wiersz nam opowiada o dziewczynie, która wróciła z balu i zasnęła w fotelu. Jaskrawa róża spada z jej dłoni. We śnie do dziewczyny przychodzi duch Róży i ponownie zaprasza do szybkiego walca. Brzmi ostatni takt melodii i wizja znika, a dziewczyna się budzi.

“To duch kwiatu, który przyleciał przypomnieć za pomocą swojego aromatu o ukochanym, o tańcu z nim na balu, wymianie słów, możliwe, o pocałunku. Spectre żadnym swym ruchem nie jest podobny do zwykłego tancerza, który tańczy w celu zadowolenia publiczności – pisał Michał Fokin. To duch. To marzenie. To zapach róży, pieszczoty jej delikatnych płatków…”.

W balecie został doskonale połączony romantyzm Gautiera, idealne klasyczne pas de deux Fokina oraz dusza, którą tchnął w ten choreograficzny poemat Wacław Niżyński, współcześni nazywali go “bogiem tańca”, “ósmym cudem świata”, “królem powietrza”. Jego żona Romola Niżyńska pisała w swoich pamiętnikach, że ta miniatura choreograficzna to perła wśród kompozycji Fokina. Miniatura była tak wytworna, że stała się klasycznym przedstawieniem baletmistrza.

Marząc dziewczyna, która wróciła z pierwszego balu, odtwarza w pamięci swoje wrażenia zdobyte wieczorem. Ona myśli o przystojnym księciu i powoli całuje różę przypiętą do gorsetu, którą on jej dał. Upojona wiosennym powietrzem i zapachem kwiatów ona siada na krzesło i zasypia – wciąż wspomina R. Niżyńska. Nagle dusza róży – dzieło jej wyobraźni, które materializuje się, powstaje w oknie zalanym światłem księżyca, jeden skok i róża stoi za śpiącą dziewczyną jak duch, którego przyniósł delikatny pieszczotliwy wiaterek. Co to jest: aromat róży czy echo obietnicy miłości? My widzimy smukłą, bezpłciową istotę, która jest efemeryczną, i elastyczną. Nie kwiat i nie człowiek, a możliwe jedno i drugie. Nie możemy powiedzieć, kto to jest – chłopiec czy dziewczyna, lub zrozumieć – to jest sen czy marzenie. Elegancki i piękny jak łodyga róży, z ciepłymi czerwonymi aksamitnymi płatkami, czysty i zmysłowy zarazem, z nieskończoną czułością on spogląda na śpiącą dziewczynę, po czym zaczyna się łatwo obracać. To nie taniec, nie sen, to naprawdę dziwny, niezwykle piękny “duch” róży. Tutaj nierozerwalnie splotły się rzeczywistość i marzenie.

Jeden skok i tancerz przecina scenę, urzeczywistniając sen – zapach sadu w czerwcową noc, tajemnicze światło księżyca. On unosi się w powietrzu fascynując widzów, nagle zatrzymuje się obok dziewczyny i budzi ją. Dziewczyna znajduje swoje pragnienia, urzeczywistnia marzenia i prawdziwą miłość. Pieszcząc, czarując i kochając on przenosi ją poprzez przepływy powietrza, niewinnym gestem proponuje siebie i ożywia szczęśliwe chwile skrytych przeżyć młodego serca, które doświadcza się na pierwszym balu. A kiedy dziewczyna delikatnie siada na krzesło, on posłusznie pada do jej nóg. Potem niezwykle lekkim skokiem on wzlatuje w powietrze i znów tańczy wokół ukochanej, na ten moment on jest najwyższym przejawem piękna. Czule całując dziewczynę on oddaje część nieosiągalnego szczęścia i znika na zawsze. Podczas oglądania “Ducha Róży” widzom chciało się płakać z rozkoszy.

Balet "Miłość – Czarodziejka" Manuel de Falja

Balet „Miłość – Czarodziejka” Manuel de Falja
Dziewczyna razem z kochanym ucieka od swojego narzeczonego, którego nie kocha. Jednak on wyprzedza ich i atakuje przeciwnika.
W zaciętej walce nielubiany ginie, ale zazdrość i złośliwość, przekształcają go w Ducha. Pełen żarliwej chęci zemsty, jest stale obecny pomiędzy Młodym Człowiekiem i Dziewczyną, uniemożliwiając im łączenie losów i bycie razem.
Nic nie może wyzwolić kochanków od stałej bezczelnej obecności Ducha: ani prośby Dziewczyny, ani podstępy Młodego Człowieka, ani czary Ognia. Tylko cierpliwość, wytrwałość, niezwyciężone pragnienie być razem, namiętne wzajemne dążenie osłabiają siłę wrogą, wyczerpując go.
Zwycięży czar miłości.

O wystawie

Перша хореографічна вистава «Па де катр» Ц.Пуньї відображає епоху романтизму. Хореограф Жуль Перро поставив її ще 1845 року для королеви Вікторії. Задля фурору запросив на сцену чотири зірки балету – Марію Тальоні, Карлотту Грізі, Фанні Черріто та Люсіль Гран. 

«Багато часу зайняв дипломатичний талант Перро, щоби вмовити тих чотирьох балерин станцювати разом. Як вистава тоді йшла – ніхто не знає. Але те, що ми ставимо, – це наше враження від сприйняття тих талановитих балерин», – розповіла балетмейстер-постановник з Філадельфії Наталія Шарова.

   Друга одноактівка  – «Видіння троянди». Цей балет романтичний за духом і музикою (композитор К.-М.Вебер), класичний – за стилем (постановка видатного хореографа ХХ століття М.Фокіна). 

М.Фокіна надихнула поезія французького поета-романтика Т.Готьє, зокрема перші її рядки: «Я – дух троянди, яку ти носила вчора на балу…». Буйна фантазія балетмейстера розвинула ці кілька слів у сюжет: Дівчина, повернувшись із першого балу в своєму житті , відпочиває в кріслі; уві сні їй являється дух Троянди  і запрошує на танець; схвильована, Дівчина прокидається…

Балет «Любов-чарівниця» виріс із концертного номера, який у Мануель де Фальї замовила для себе знаменита іспанська танцівниця Пастора Імперіо. Вона глибоко відчувала андалузькі, циганські й мавританські наспіви,  які в танці передавала скупими жестами,  супроводжуючи собі кастаньєтами  в співі . Виконання танцю було таке хвилююче й переконливе, що композитор вирішив створити  балет –  на основі старовинної легенди.

   Прем’єра відбулася в 1915 р. в Мадриді. Музика «Любові-чарівниці» за вишуканістю фарб, своєрідних інтонацій близька до імпресіонізму. Вокальні ламентації  про жагуче кохання стали невід’ємною частиною незвичайного балету-пісні.

Sympfonia(2) 795
Sympfonia(2) 830-1
Symfonia(3) 144
Sympfonia(2) 832
Symfonia(3) 168
Sympfonia(2) 815
_DSC6240
_MG_4901
_DSC6316
_MG_4919
_MG_4921
_MG_4922
_DSC6443

«Па де катр» Ц.Пуньї
Постановники:
Балетмейстер-постановник – Н. Шарова (Філадельфія, США)
Диригент-постановник – Юрій Бервецький, заслужений артист України
Художник – Т.адей Риндзак , народний художник України
Костюми – Жанна Малецька
Асистент диригента – Роланд Марчук

«Видіння троянди» на муз. К.М. фон Вебера, хореографія М.Фокіна

Диригент-постановник – Юрій Бервецький, заслужений артист України
Балетмейстер-постановник – Ігор Храмов, народний артист України
Асистент диригента – Роланд Марчук
Художник – Тадей Риндзак ,народний художник України
Виготовлення костюмів за ескізами Л. Бакста – Жанна Малецька

„Любов-чарівниця” М. де Фалья
Постановники:
Балетмейстер-постановник  – Сергій Наєнко, заслужений артист України
Диригент-постановник – Юрій Бервецький, заслужений артист України
Художник –постановник – Тадей Риндзак, народний художник України
Художник костюмів – Жанна Малецька

Nadchodzące wydarzenia
2019
12
Apr.
Friday
18:00-19:30 | 80-600 hrn
Львівський національний академічний театр опери та балету
Wybierz dzieńKupić bilet
wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców
11 September 2017
wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców