Опера

Rigoletto

G.Verdi
Rigoletto
Trwałość - .

Operа w 3 aktach. Mova: w jezyku oryginalu

 libretto: Francesco Maria Piave według dramatu Victora Hugo „Król się bawi”
Inscenizatorzy
Диригент-постановник

Ігор Лацанич народний артист України та народний артист Республіки Татарстан

Диригент

Mychajlo Dutczak заслужений діяч мистецтв України

Iryna Stasyszyn

Режисер-постановник

Анатолій Лимарєв

Балетмейстер-постановник

Герман Ісупов народний артист України

Художник-постановник

Tadej Ryndzak народний художник України

Хормейстер

Wasyl Kowal лауреат всеукраїнського конкурсу

Libretto wystawy
AKT 1

Scena 1
W pałacu księcia Mantui odbywa się bal. W rozmowie księcia z dworzanami oraz śpiewanej przezeń pełnej temperamentu balla¬dzie rysuje się charakter tego pozbawionego skrupułów młodzień¬ca, żądnego jedynie rozkoszy i uciech życia. Niedawno uwiódł książę córkę hrabiego Monterone, a teraz wpadła mu w oko piękna hrabina Ceprano. Błazen książęcy, znienawidzony przez wszyst¬kich pokraczny garbus Rigoletto, wyśmiewa publicznie hrabie¬go Ceprano i doradza księciu, aby dla uniknięcia kłopotów kazał go po prostu uwięzić i zabić. Hrabia pragnie się zemścić i w tym celu proponuje dworzanom, aby porwać dla księcia młodą i pięk¬ną dziewczyny mieszkającą w ustronnym domku, do którego co wieczór potajemnie podąża Rigoletto. Ceprano sądzi, iż dziewczę to jest kochanką błazna. Atmosferę balu mąci groźny głos starego hrabiego Monterone, który w majestatycznej postawie staje przed księciem, żądając odeń satysfakcji za uwiedzenie córki. Rigoletto wydrwiwa również jego, czym oburzony starzec rzuca na błazna i jego pana straszliwe przekleństwo. Książę każe uwięzić zuchwal¬ca, lecz słowa hrabiego wstrząsnęły nieczułym dotąd sercem Rigo-letta, budząc w nim lęk i przeczucie bliskiego nieszczęścia.

Scena 2
Późnym wieczorem powraca Rigoletto do swego domu. Wciąż dźwięczą mu w uszach straszne słowa przekleństwa. Najemny morderca Sparafucile pragnie ofiarować mu swe usługi, Rigolet¬to jednak odrzuca propozycję. Czyż jego język – ostry język bła¬zna – nie jest równie dobrą bronią jak żelazo zbója? Lecz po chwiliw duszy jego znów budzi się uczucie grozy i lęku. Źródłem trosk i niepokojów błazna jest ukochana córka Gilda, którą chowa on z dala od ludzi, strzegąc jak skarbu i nie pozwalając ani na chwilę oddalić się od domu, chyba tylko w niedzielę do kościoła. Nie wie, że te i niedzielne wędrówki wystarczyły, by dziewczę pokochało nieznanego młodzieńca.
Rigoletto, słysząc jakieś kroki za murem, wybiega zaniepoko¬jony ha ulicy. Tymczasem, przez uchyloną furtkę wślizguje się ukradkiem… książę w mieszczańskim stroju. To on właśnie wzbu¬dził miłość w sercu Gildy, a teraz dowiaduje się ze zdumieniem, że jest ona córką błazna. Po odejściu Rigoletta książę przedstawia się Gildzie jako ubogi student i wyznaje jej miłość. Gładkie słowa łatwo znajdują drogę do serca zakochanej dziewczyny. Gilda że¬gna się z ukochanym i pełna wzruszenia pieści się dźwiękiem jego imienia. Lecz oto na ulicy pojawiają się jakieś cienie. To dworza¬nie księcia przybyli wykonać swój plan. Pomaga im sam Rigoletto, przekonany, że idzie o hrabinę Ceprano, której pałac znajduje się naprzeciwko jego domu. Pozwala więc zakryć sobie twarz masą i sam trzyma drabiny. Dopiero gdy oddali dobiega go rozpaczliwy krzyk porwanej Gildy, spostrzega, że padł ofiarą podstępu.

AKT 2

Książę nie wie jeszcze o niespodziance, jaką mu zgotowali dwo-rzanie. Przekonawszy się o zniknięciu Gildy, zastanawia się kto ośmielił się ją porwać i pragnie ukarać zuchwalca; ogarnia go żal na myśl o smutnym losie dziewczęcia. Jednak szlachetne uczucia na krótko zagościły w sercu księcia Gdy dworzanie z humorem opisują mu scenę porwania i donoszą, iż rzekoma kochanka Rigo¬letta znajduje się w pałacu, ogarnięty namiętnością książę spieszy do swej ofiary. Tymczasem przybywa do pałacu Rigoletto. Śpiewa błahą piosenkę i pod maską błazeńskiego dowcipu ukrywa swą troskę, ale szuka wszędzie śladów obecności Gildy. Dworzanie jednak nie dopuszczają go do pokojów książęcych. Błazen tak dłu¬go szydził z nich, więc teraz mogą nareszcie do woli naigrawać się z jego rozpaczy i poniżenia. Wiadomość, że Gilda nie jest ko¬chanką Rigoletta, lecz jego córką, na chwilę tylko wstrząsa ich su¬mieniami. Daremnie nieszczęsny ojciec usiłuje groźbami, to znów pokornym błaganiem poruszyć ich serca.
Wtem otwierają się drzwi książęcej komnaty i wybiega z nich Gilda. Groźna postawa Rigoletta każe dworzanom opuścić salę, zaś dziewczę tuląc się do kolan ojca opowiada mu historię swej miłości oraz scenę porwania. Wstyd nie pozwala jej dokończyć opowieści, lecz Rigoletto rozumie już wszystko i w sercu jego wzbiera wście-
y gniew. W tym momencie przechodzi przez salę prowadzony do więzienia stary hrabia Monterone, który ubolewa, iż daremnie rzucał przekleństwo, bowiem nikt nie pomści jego hańby. Słysząc to Rigoletto, w uniesieniu obiecuje okrutnie zemścić się za niego i za siebie, intonuje pełną pasji, żywiołową pieśń zemsty. Gilda, w której sercu nie wygasła jeszcze miłość do księcia, prosi ojca by porzucił swój zamiar, lecz Rigoletto jest nieubłagany; uwodziciel jego córki musi zginąć.

AKT 3

W domu Sparafucile’a przebrany książę zaleca się do siostry ban-dyty, pięknej Maddaleny. Racząc się winem, śpiewa słynną pieśń o zmienności serc kobiecych i nie przeczuwa, że grozi mu śmierć, Rigoletto bowiem zapłacił Sparafucile’owi 20 skudów w zamian za zgładzenie zalotnika Maddaleny. Teraz przyprowadził tu Rigo¬letto również i Gildę, chcąc by zrozumiała, że książę nie jest wart miłości. Glosy obu par: księcia i Maddaleny oraz Rigoletta i Gildy łączą się w mistrzowskim kwartecie. Rigoletto oddala się, nakazu¬jąc Gildzie, by w męskim przebraniu podążyła spiesznie do Wero¬ny. Tymczasem upojony winem i pieszczotami książę kładzie się spać w pokoiku na piętrze.
Na dworze wybucha burza. Tę chwilę uważa Sparafucile za odpowiednią dla dokonania zabójstwa. Maddalena jednak, której spodobał się przystojny młodzieniec, prosi brata by darował mu życie. Sparafucile chce wypełnić sumiennie to, za co mu zapłaco¬no, ale po pewnym wahaniu wyraża zgodę, pod warunkiem, że znajdzie się kogoś, kogo by mógł zabić zamiast księcia. Słysząc to, Gilda postanawia poświęcić się za ukochanego: udając podróż¬nego puka do drzwi i wchodzi do wnętrza. Pojawia się Rigoletto i otrzymuje od Sparafucile’a worek z ciałem zamordowanej ofiary. W jego sercu wzbiera dzikie uczucie triumfu. Lecz oto dobiega go wesoły śpiew księcia. Przerażony Rigoletto rozpruwa worek i w bladym świetle księżyca poznaje… twarz Gildy. Konając, wyznaje ona ojcu co uczyniła i dlaczego. Ból Rigoletta nie jest w stanie za¬trzymać jej gasnącego życia. „Spełniło się przekleństwo”

O wystawie

  «Ріголетто» – одна з найбіш відомих опер Д. Верді написана за мотивами п’єси В. Гюго «Король забавляється». В основі драми були реальні діючі герої, тільки перенесені в оригінальні сюжетні колізії. Ця опера показує справжню і чисту любов, яка змушує молоду дівчину пожертвувати собою заради коханого. Крім того, в ній є зрада, запроданство, найманий вбивця, містика і глибока біль батька, який втратив свою єдину дочку, але вимушений залишатися в своїй масці блазня.

Rigoletto 014
6
Rigoletto 073
Rigoletto 083
Rigoletto 291
Rigoletto 101
Rigoletto 140
DSC04345
Rigoletto 195
Rigoletto 725
DSC04111
Rigoletto 714
Rigoletto 286
DSC04191
Rigoletto 306
DSC04288
Rigoletto 112
DSC04197
DSC04249
Rigoletto 065
Rigoletto 068
DSC00028
DSC00032
DSC01577
23550019_1908532432807834_6124727265032276924_o
23456604_1908533482807729_7139687350930462553_o
23415582_1908532929474451_5771364747900033426_o
Nadchodzące wydarzenia
Ріголетто

Орест Сидір заслужений артист України

Герцог

Роман Коренцвіт лауреат міжнародного конкурсу

Олег Лихач народний артист України

Михайло Малафій лауреат міжнародних конкурсів

Олег Садецький

Роман Трохимук заслужений артист України

Джільда

Anastasija Kornutiak лауреат міжнародних конкурсів

Natalija Kurylciw

Prywatny: Юлія Лисенко лауреат міжнародного конкурсу

Natalija Romaniuk заслужена артистка України

Спарафучілє

Володимир Дутчак

Юрій Трицецький заслужений артист України

Маддалена

Tetiana Wachnowska лауреат міжнародного конкурсу

Natalija Wełyczko заслужена артистка України

Jana Wojtiuk заслужена артистка України

Монтероне

Ігор Міхневич

Юрій Трицецький заслужений артист України

Марулло

Віталій Загорбенський лауреат міжнародного конкурсу

Петро Радейко лауреат всеукраїнських конкурсів

Юрій Шевчук лауреат міжнародного конкурсу

Борса

Jurij Hecko

Роман Ковальчук заслужений артист України

Граф Чепрано

Дмитро Кокотко

Юрій Трицецький заслужений артист України

Володимир Чібісов лауреат міжнародного конкурсу

Графиня Чепрано

Lubow Kaczala заслужена артистка України

Weronika Kolomiszczewa лауреат міжнародного конкурсу

Джованна

Tetiana Wachnowska лауреат міжнародного конкурсу

Офіцер

Віталій Загорбенський лауреат міжнародного конкурсу

Петро Радейко лауреат всеукраїнських конкурсів

Степан Тарасович

Паж

Tetiana Wachnowska лауреат міжнародного конкурсу

Jana Wojtiuk заслужена артистка України

Natalija Kurylciw

Ludmyła Ostasz лауреат міжнародних конкурсів

wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców
11 September 2017
wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców