Опера

Aida

G.Verdi
Aida
operа w 4 aktach
18:00 - 21:20.

Libretto Antonio Ghislanzonie

Mova: w jezyku oryginalu

Inscenizatorzy
Диригент-постановник

Myron Yusypovyh заслужений артист України

Режисер-постановник

Джузеппе Вішілія (Італія)

Балетмейстер-постановник

Serhij Najenko zasłużone artysta Ukrainy

Художники-постановники

Tadej Ryndzak народний художник України

Mychajlo Ryndzak народний художник України

Художник костюмів

Оксана Зінченко заслужений художник України

Хормейстер

Wasyl Kowal лауреат всеукраїнського конкурсу

Libretto wystawy
Akt 1

Odsłona I

Krótki dialog arcykapłana Izydy, Ramfisa, z młodym wodzem Radarnesem wprowadza we właściwą akcję. Oto właśnie za chwilę bogini ma dokonać wyboru wodza, który powiedzie egipskie wojska przeciw Etiopczykom. Radames gorąco pragnie otrzymać to dowództwo; pokochał on młodą niewolnicę Aidę, pojmaną w czasie poprzednich walk z Etiopczykami i spodziewa się, że gdyby teraz powrócił na czele zwycięskiej arm­ii, Faraon nie odmówiłby mu niczego — przywróciłby wolność Aidzie i pozwoliłby Radamesowi poślubić ukochaną. Do pogrążonego w marzen­iach młodzieńca zbliża się córka Faraona, Amneris. Kocha ona od dawna Radamesa i niepokoi ją jego wyraźna od pewnego czasu obojętność. Gdy zaś młody wojownik na widok wchodzącej Aidy okazuje widoczne wz­ruszenie, serce Amneris nurtować zaczyna podejrzenie, iż niewolnica ta może być jej rywalką.
Wkracza Faraon, otoczony wspaniałym orszakiem. Przed jego obliczem staje posłaniec, który przybiegł od południowych granic Egiptu z wieścią o nagłej napaści Etiopczyków pod dowództwem króla Amonasra. Faraon wz­ywa Egipcjan do boju i oznajmia, że bogini Izyda wyznaczyła już wod­za, który poprowadzi wojska: jest nim Radames. Wśród okrzyków en­tuzjazmu Amneris podaje młodzieńcowi święty sztandar. Sercem Aidy targają sprzeczne uczucia. Chciałaby życzyć zwycięstwa Radamesowi, lecz zwycięstwo to oznacza klęskę i niedolę jej ojczyzny.

Odsłona II

W świątyni odbywa się uroczyste nabożeństwo z sakralnymi tańcami. Tu przy wtórze śpiewów kapłańskich arcykapłan Ramfis wręcza mającemu wyruszyć do walki Radamesowi poświęcony miecz.

Akt 2

Odsłona I

W pałacu faraonów w Memfis Amneris oczekuje powrotu zwycięskich wojsk egipskich z Radamesem na czele. W rozmowie z Aidą Amner­is upewnia się, że etiopska niewolnica kocha młodego wodza. Z dumą i wyższością oświadcza, że ona — córka faraonów — jest jej rywalką. Z oddali dobiega gwar, świadczący o zbliżaniu się zwycięskich wojsk.

Odsłona II

Na wysokim tronie zasiada Faraon — przy jego boku Amneris i arcy­kapłan Ramfis. Witany radośnie, wkracza Radames. Amneris zawiesza mu na szyi wieniec zwycięstwa, zaś Faraon w imieniu wdzięcznej ojczy­zny obiecuje spełnić każde jego życzenie. Radames każe przywieść prz­ed majestat Faraona jeńców etiopskich. Wśród nich ze zgrozą dostrzega Aida swego ojca, ten jednak stanowczym ruchem nakazuje jej milczenie i sam zwraca się do Faraona, błagając o litość dla pokonanych. Przyznaje, że jest ojcem Aidy, twierdząc przy tym jednak, że król Amonasro zginął w krwawym boju. Radames prosi Faraona o wolność dla zwyciężonych przeciwników. Ramfis jednak ostrzega przed nierozważnym czynem miłosierdzia, doradzając, aby przynajmniej Aidę wraz z jej ojcem zatrzymać jako zakładników. Faraon zgadza się na takie rozwiązanie, zaś Radamesowi jako jeszcze jeden dowód wdzięczności ofiarowuje rękę swojej córki. Amneris tryumfuje, natomiast Aida jest w rozpaczy, podobnie jak Radames, który nie może teraz odrzucić tego dowodu łaski Faraona.

Akt 3

Nocą nad brzegiem Nilu z orszakiem kapłanek i arcykapłanem Ramfisem u boku kroczy Amneris do świątyni Izydy, by tam ostatnią noc prz­ed zaślubinami z Radamesem spędzić na modlitwie, błagając boginię o szczęście i miłość małżonka. Pojawia się Aida; chce w tym ustronnym miejscu raz jeszcze — może ostatni — spotkać się z ukochanym. Serce jej wypełnia rozpacz i tęsknota za ojczyzną. W ślad za nią przybywa nieoczekiwanie Amonasro. Dowiedział się, że Radames ma powtórnie wyruszyć na wyprawę wojenną i nakłania Aidę, aby wykorzystując miłość młodzieńca, przeciągnęła go na stronę Etiopczyków, a przynajmniej, aby wydobyła od niego wiadomość o niestrzeżonych miejscach na gran­icy. Aida wzdraga się, w końcu jednak ulega. Amonasro kryje się wśród krzewów, bo oto nadbiega Radames. Aida odtrąca jego miłosne wyzna­nia, przypominając o bliskim małżeństwie z Amneris, i wreszcie dopro­wadza do tego, że młody wódz po dłuższej walce wewnętrznej decyduje się zbiec z nią z Egiptu i udać się na pustynię, Obmyślając drogę uciec­zki, zdradza Radames mimo woli wojskowe plany Egipcjan. Słowa jego podsłuchał Amonasro, który teraz wychodzi z ukrycia i, ku przerażeniu młodzieńca, daje mu się poznać jako król Etiopczyków. Zrozpaczonemu Radamesowi nie pozostaje już teraz nic innego jak ucieczka. W tym jednak momencie nieoczekiwanie pojawia się Amneris z Ramfisem. Aida i Amo­nasro uciekają, natomiast Radames oddaje się w ręce arcykapłana.

Akt 4

Odsłona I

Raz jeszcze usiłuje Amneris pozyskać serce Radamesa. Oto prowadzon­emu na sąd młodemu wodzowi przyrzeka wyjednać łaskę i uniewinn­ienie, jeżeli poślubi ją i wyrzeknie się Aidy. Radames jednak odmawia. Odkąd Aida zniknęła, nie pragnie on już niczego prócz śmierci. Gdy więc zbiera się rada kapłańska pod przewodnictwem Ramfisa, Radames milc­zy, nie odpowiadając na zadawane pytania. Milczeniem tym potwierdza swą winę i skazany zostaje na śmierć przez zamurowanie żywcem w po­dziemnym grobie. Za późno zrozumiała Amneris, co sprawiła jej duma i zazdrość. Przeklina bezlitosnych sędziów.

Odsłona II

Nad Radamesem zamknęła się pokrywa grobowca. Oto wśród ciemności, z uczuciem przerażenia i radości zarazem, odnajduje on Aidę. Udało jej się ujść przed pościgiem, kiedy jednak usłyszała o wyroku na Radamesa, powróciła nie spostrzeżona przez nikogo i ukryła się w grobowcu, aby umrzeć wraz z ukochanym.

O wystawie

«Аїду», один зі своїх шедеврів, Верді написав на замовлення Каїрської опери в честь відкриття Суецького каналу.

 У задушливому пустельному ландшафті, під нескінченно жарким небом склалася любовна піраміда: полонена ефіопська царівна Аїда, полководець Радамес і мстива цариця Амнеріс жадають повітря і любові. Потреба в щирості і справжніх почуттях змушує героїв діяти будь-якими засобами.

_MG_2449
_MG_2468
_MG_2500
_MG_2543
_MG_2580
_MG_2585
Аїда-17.02.12 476
_MG_2621
_MG_2629
_MG_2648
Aida 036
Aida 131
Aida 151
Aida 163
Aida 209
Aida 227
Aida 223
Aida 250
Aida 258
Aida 276
Aida 309
Aida 372
Aida 392
Aida 402
Aida 431
Aida 513
Aida 465
Aida 481
Aida 525
Aida 532
Aida 575
Aida 603
Aida 628
DSC05014
DSC05062
DSC05138
DSC05141
DSC09123
Аїда-17.02.12 562
Аїда-17.02.12 520
Nadchodzące wydarzenia
Aida, etiopska niewolnica

Switłana Mamczur заслужена артистка України

Halyna Wiłcha дипломант міжнародного конкурсу

Tetiana Ołenycz лауреат міжнародного конкурсу

Ludmyła Sawczuk народна артистка України

Radames, wódz wojsk egipskich

Роман Коренцвіт лауреат міжнародного конкурсу

Amneris, córka faraona

Tetiana Wachnowska лауреат міжнародного конкурсу

Natalija Ozerska

Marfa Szumkowa дипломант міжнародного конкурсу

Ramfis, arcykapłan Izydy

Володимир Дутчак

Юрій Трицецький заслужений артист України

Il Re, Faraon

Роланд Марчук

Юрій Трицецький заслужений артист України

Володимир Дутчак

Amonasro, etiopski władca, ojciec Aidy

Андрій Бенюк лауреат міжнародних конкурсів

Анатолій Липник народний артист України

Степан Тарасович

Руслан Феранц

Жриця

Halyna Wiłcha дипломант міжнародного конкурсу

Lubow Kaczala заслужена артистка України

Weronika Kolomiszczewa лауреат міжнародного конкурсу

Гонець

Witalij Wojtko

Jurij Hecko

Роман Ковальчук заслужений артист України

Андрій Савка

wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców
11 September 2017
wydrukuj*Teatr zastrzega sobie prawo do zmiany wykonawców