22 Kwiecień 18:00

Traviata

Opera

G. Verdi

Libretto F-M.Piave

Operа w 4 aktach

Mova: w jezyku oryginalu

(UA) Диригент-постановник:

(UA) заслужений діяч мистецтв України Mychajlo Dutczak

(UA) Режисер-постановник:

(UA) Джузеппе Вішілія (Італія)

(UA) Балетмейстер-постановник:

(UA) заслужений артист України Петрос Малхасянц

(UA) Художник костюмів:

(UA) заслужений художник України Oksana Zinczenko

(UA) Хормейстер:

(UA) лауреат всеукраїнського конкурсу Wasyl Kowal

(UA) Диригент:

Violetta Valery (kurtyzana):

(UA) заслужена артистка України Natalija Romaniuk

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Julija Łysenko

Flora Bervoix (przyjaciółka Violetty):

(UA) заслужена артистка України Natalija Wełyczko

(UA) заслужена артистка України Jana Wojtiuk

Switłana Razina

Annina (służąca Violetty):

(UA) дипломант міжнародного конкурсу Halyna Wiłcha

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Weronika Kolomiszczewa

Wira Kołtun

Alfredo Germont (kochanek Violetty):

(UA) народний артист України Oleh Łychacz

(UA) лауреат міжнародних конкурсів (UA) Михайло Малафій

(UA) лауреат всеукраїнського конкурсу Wasyl Sadowskyj

(UA) заслужений артист України Roman Trochymuk

Giorgio Germont (ojciec Alfreda):

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Witalij Zahorbenskyj

(UA) народний артист України Stefan Pjatnyczko

(UA) заслужений артист України Orest Sydir

Rusłan Feranc

Gaston de Letorieres:

Witalij Wojtko

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Oleh Łanowyj

Andrij Sawka

Baron Douphol:

(UA) лауреат міжнародних конкурсів Andrij Beniuk

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Witalij Zahorbenskyj

Markiz d'Obigny:

Jurij Tryceckyj

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Wołodymyr Czibisow

Doktor Grenvil:

Nazar Pawlenko

Jurij Tryceckyj

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Wołodymyr Czibisow

(UA) Перехожий:

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Witalij Zahorbenskyj

Stepan Tarasowycz

Akt 1

Połowa XIX wieku. Paryż. Jesień. Kurtyzana Violetta Valery urządza w swoim salonie przyjęcie. Jej przedstawiają młodzieńca, który niedawno przyjechał do Paryżu z prowincji. Wydaje się, że Alfredo Germont jest bardziej czujny, niż jej protektor baron Douphol. On intonuje toast na cześć władającej światem miłości. Pozostając z Violetta sam na sam, Alfredo oświadcza się jej. Stara się ją przekonać, by zmieniła tryb życia. Ona jednak oświadcza, że nie zdolna do miłości (duet „Un di, felice, eterea”), dając jemu kwiat kamelii, który Alfredo musi oddać gdy ten uschnie. Goście się rozchodzą. Violetta jest prawie gotowa przyjąć uczucia młodzieńca, jednak stara się odrzucić nowe emocje i przekonać siebie, że dobra materialne są jej bliższe.

Akt 2

Styczeń. Alfred i Violetta żyją w willi pod miastem. Afredo przypadkiem dowieduje się, że jego ukochana w tajemnicy sprzedaje swoje mienie, aby zapewnić ich dostatek. Zawstydzony, on wraca do Paryżu, mając nadzieję poprawić stan finansowy. Podczas jego nieobecności Violette odwiedza ojciec Alfredo – Giorgio Germont, który uważa, że kurtyzana naraża reputację jego syna. Oświadcza, że narzeczony jego córki (siostry Alfredo) grozi zerwać zaręczyny, jeśli Alfredo nie rzuci Violetty. Dlatego Giorgio Germont wymaga od Violetty zerwać stosunki z jego synem. Violetta wie, że choruje na gruźlicę i niedługo umrze, dlatego się zgadza. Wyjeżdża, pozostawiając Alfredowi pożegnalny list. Alfredo najpierw myśli, że rzuciła go z powodu pieniędzy, jednak z listu dowiaduje się, że Violetta postanowiła prowadzić dawny tryb życia. Giorgio Germont błaga syna wrócić do domu, lecz on się nie zgadza. Nieoczekiwanie znajduje zaproszenie na bal od przyjaciółki Violetty Flory Bervoix. Alfredo spieszy do Flory, aby zemścić się za zdradę.

Akt 3

Bal maskowy w pałacu Flory. Violetta u boku barona Douphol, smutna z powodu zerwania z ukochanym. Wśród przebranych gości także Alfredo, który zasiada do gry w karty. Szczęście mu sprzyja. Alfredo szuka sprzeczki z baronem. Gdy goście wychodzą do innej Sali, Violetta prosi Alfredo o opuszczenie balu, obawiając się o jego życie. Godzi się opuścić bal tylko gdy ona pójdzie z nim. Violetta odmawia, oświadcza że kocha Douphola. Zazdrosny Alfredo zbiera wszytkich gości w Sali i obrzuca Violette obelgami, ciska jej pod nogi wygrane pieniądze jako zapłatę za miłość. Violetta mdleje. Giorgio Germont czyni synu wyrzuty za jego zachowanie. Douphol wzywa Alfreda na pojedynek. Violetta jest przygnębiona, ponieważ nie może powiedzieć Alfredowi prawdy.

Akt 4

Luty. Stan Violettyznacznie się pogorszył, ona zleca rozdać wszystkie pieniądze ubogim. Giorgio Germont pisze w liście, że pod czas pojedynku jego syn zranił barona. Z tego powodu był zmuszony na jakiś czas wyjechać za granicę, ale wkrótce wraca. Starszy Germont przyznał się do tego, że to on zmusił Violette rzucić Alfreda. Przez otwarte okna słychać pieśni karnawału w Paryżu. Niespodziewanie przyjeżdża Alfredo. Szczęśliwi zakochani snują plany na przyszłość, gdy Violetta nagle opada z sił. Alfredo przysięga jej miłość, a ona daje jemu medalion, który powinna będzie nosić przyszła narzeczona Alfreda. Violetta umiera w ramionach ukochanego.