02 Kwiecień 12:00

Coppelia

Balet

Balet w 3 aktach

Libretto: Ch.Nuiterra

(UA) Балетмейстер-постановник:

(UA) заслужений артист України Петрос Малхасянц

(UA) Диригент-постановник:

(UA) Володимир Гарбарук

(UA) Диригент:

(UA) заслужений артист України Yuriy Bervetskyy

(UA) Художник-постановник:

(UA) народний художник України Tadej Ryndzak

(UA) Художник костюмів:

(UA) Лариса Кузьмик

(UA) Дійові особи та виконавці::

(UA) Сванільда:

(UA) заслужена артистка України Chrystyna Tracz

(UA) лауреат премії ім. В.Писарєва Jewhenija Korszunowa

Ołena Mycko

Darija Jemeljancewa

(UA) Франц:

(UA) народний артист України Ołeh Petryk

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Prywatny: Andrij Hawryzskiw

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Ołeksij Potiomkin

(UA) лауреат міжнародного конкурсу (UA) Трістан Добровний

(UA) Коппеліус:

artysta narodowy Ukrainy Ihor Chramow

(UA) Сергій Астремський

(UA) лауреат премії ім. А.Шикеро Witałij Ryzyj

(UA) Коппелія:

(UA) лауреат премії ім. В.Писарєва Jewhenija Korszunowa

Ołena Mycko

Tetiana Prokofiewa

(UA) Юлія Ушакова

AKT I

W małym miasteczku gotują się do Święta Urodzaju.

Na plac wychodzi Burmistrz. Za nim niosą wielki snop pszenicy – symbol święta – i

ustanawiają w centrum placu.

Do niniejszego wydarzenia odlewnia gotuje piękny prezent – melodyczny dzwon-olbrzym.

Młodzież z niecierpliwością czeka na uroczystości i zabawy, szczególnie Swanilda i Franz:

oni zaręczyli się, a wesele chcieli mieć właśnie w dniu miejskiego święta.

Jednak jedno gryzie Swanildę – zazdrość. Od niedawna ona zauważyła, że Franz nie jest

obojętny do tajemniczej nieznajomej, która zamieszkuje w domu   Coppeliusa. Ślicznotka

często siedzi przy oknie i czyta książkę, lecz nigdy nie wychodzi na ulicę. Dlatego młodzi

chłopcy stale brodzą   pod jej budynkiem w nadziei zobaczyć piękną buzie, a Coppelius

wypędza ich, jak dokuczliwych uczniów.

Jednego razu w zamieszaniu mistrz zgubił kluczy od swego domu, a Swanilda znajduje ich

i decyduje z koleżankami wejść w budynek, żeby dowiedzieć się, kim jest ta młoda

dziewczyna, która zaintrygowała wszystkich.

Coppelius jest bardzo zaniepokojony. Gdzie są kluczy? I drzwi mieszkania czemuś otwarte

On rzuca się wewnątrz…

Wówczas Franz postanawia przedostać się do nieznajomej przez balkon…

AKT II

W mieszkaniu Coppeliusa dziewczęta zobaczyły dużo poruszających się lalek. Pomiędzy

nimi ślicznotka, która wszystkich zaintrygowała. O cudo I ona, okazuje się, lalka.

Z radości dziewczęta nakręcają wszystkie zabawki i razem z nimi tańczą.

Niespodziewanie wchodzi Coppelius. Koleżanki zdążyły uciec, a Swanilda trafia do rąk

gospodarza. Ona opowiada o przyczynie swej nieuprzejmej wizyty i skarży się na zdradę

Franza. Staremu mistrzowi szkoda dziewczyny i on proponuje jej rozegrać i dać nauczkę

chłopcowi.

Napoiwszy   Franza winem, Coppelius przebiera Swanildę w szaty lalki, a potem znajomi

Franza z piękną nieznajomą- Coppelią. Zobaczywszy, że to zabawka, chłopiec zawstydził

się: znaczy on był zakochany w lalkę?

Z tajemniczym wyglądem  Coppelius  obieca zaradzić biedzie – ożywić ją. Franz wątpi w

możliwość tego. I co to? Lalka rzeczywiście ożywa.

Chłopiec prosi w Coppeliusa jej ręki, jego zdrada staje się teraz oczywistą. Swanilda

zdejmuje z siebie perukę…

Franz tak gorąco i szczerze kajał się, że jego narzeczona zaczyna wahać się. A stary mistrz

ostatecznie godzi zakochanych.

AKT III

Nastąpiło oczekiwane święto. Plac wypełnia tłum. Przed mieszkańcami miasta powstaje przepiękny dzwon. Wychodzą Swanilda i Franz, którym towarzyszy procesja weselna. Burmistrz, Coppelius i wszyscy ludzie życzą młodym długiego szczęśliwego życia. Wielki zegar na wieży alegorycznie zaczyna pokazywać Czas. Zorza, Modlitwa, Praca symbolicznie uzupełniają weselne życzenia młodej rodzinie życzeniami wiecznej miłości, pracowitości, dobrobytu.

Coppelius prosi o uwagę. Wnosi tajemniczą nieznajomą – mechaniczną lalkę Coppelię. Mistrz uruchamia ją, i ona zaczyna tańczyć. Wszyscy zachwyceni mistrzostwem Coppeliusa. A on wszystkie swoje lalki prezentuje miastu.