14 Styczeń 18:00

Bal Maskowy

Opera

Operа w 3 aktach. Mova: w jezyku oryginalu

Libretto F.-M.Piave, A.Somma

  • Dyrygent-realizator — Mychajlo Dutczak
  • Rezyseria — Wasyl Wowkun
  • Choreografia – Petros Malchasianc
  • Scenografia — Tadej Ryndzak
  • Oksana Zinczenko
  • Dyrygent — Mykhaylo Duthak

(UA) Диригент-постановник:

(UA) заслужений діяч мистецтв України Mychajlo Dutczak

(UA) Режисер-постановник:

artysta narodowy Ukrainy Wasyl Wowkun

(UA) Балетмейстр-постановник:

(UA) заслужений артист України Петрос Малхасянц

(UA) Художники-постановники:

(UA) народний художник України Tadej Ryndzak

(UA) народний художник України Mychajlo Ryndzak

(UA) Художник костюмів:

(UA) заслужений художник України Oksana Zinczenko

(UA) Хормейстери:

(UA) лауреат всеукраїнського конкурсу Wasyl Kowal

(UA) Ірина Коваль

(UA) Дійові особи та виконавці:

(UA) .

(UA) Граф Річард:

(UA) заслужений артист України Roman Trochymuk

(UA) лауреат міжнародних конкурсів (UA) Михайло Малафій

Andrij Sawka

(UA) Ренато:

(UA) народний артист України Anatolij Łypnyk

(UA) заслужений артист України Orest Sydir

(UA) лауреат міжнародних конкурсів Andrij Beniuk

Rusłan Feranc

(UA) Амелія:

(UA) народна артистка України Ludmyła Sawczuk

(UA) заслужена артистка України Switłana Mamczur

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Tetiana Ołenycz

(UA) Ульріка:

(UA) заслужена артистка України Natalija Dacko

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Tetiana Wachnowska

(UA) Оскар:

(UA) заслужена артистка України Natalija Romaniuk

(UA) лауреат міжнародних конкурсів Anastasija Kornutiak

Natalija Kurylciw

(UA) Самуель:

(UA) лауреат міжнародного конкурсу Wołodymyr Czibisow

Dmytro Kokotko

Jurij Tryceckyj

(UA) Верховний суддя:

(UA) заслужений артист України Roman Kowalczuk

Jurij Hecko

(UA) Олег Садецький

(UA) Слуга:

(UA) заслужений артист України Roman Kowalczuk

Witalij Wojtko

AKT I

ODSŁONA I

W pałacu hrabiego Ryszarda zebrali się dworzanie. Wśród nich – polityczni wrogowie hrabiego, którzy chcą jego zguby.
Realizacji krwawego planu przeszkadza Renato – przyjaciel i przyboczny dworzanin hrabiego. Jeszcze kilka dowodów i będzie mógł wymienić imiona spiskowców.
Oskar, paź Ryszarda, przedkłada hrabiemu listę zaproszonych na bal w pałacu. Na liście Ryszard dostrzega imię Amelii, żony Renata.
Hrabia przeżywa skomplikowane uczucia: kocha Amelię, która jest żoną jego bliskiego przyjaciela.
Do pałacu przychodzi sędzia najwyższy. Przekazuje Ryszardowi do podpisania wyrok skazujący na wygnanie wróżkę Ulrykę, w chacie której zbierają się różni przestępcy. Chcąc wypróbować los, hrabia nie podpisuje tego wyroku. Postanawia odwiedzić Ulrykę incognito i zaprasza dworzan ze sobą.

ODSŁONA II

Ryszard przebrany za rybaka przychodzi na ruiny wieży, w której wróży Ulryka. W szczytowym momencie wróżenia pojawia się sługa Amelii i prosi Ulrykę przyjąć jego pani. Słysząc to Ryszard chowa się do wnęki. Inni opuszczają wieżę, do której przychodzi Amelia. Przyznaje się Ulryce, że kocha Ryszarda i prosi o uzdrowienie z miłości do tego, kogo ona „kochać nie ma prawa”.
Ulryka każe Amelii pójść na cmentarz. O północy Amelia ma przyjść na cmentarz, żeby znaleźć i narwać między grobami czarodziejskie ziele. Najpierw odczuwa strach, lecz później przystaje na propozycję wróżki pragnąc wyzbyć się karygodnej miłości. Ryszard postanawia pojść za Amelią. Teraz wie, że ona go kocha.
Pojawiają się dworzanie w strojach maskaradowych. Ryszard prosi Ulrykę o wróżbę. Ulryka przepowiada, że niedługo hrabia zostanie zabity.
– Kto będzie moim zabójcą? – pyta się Ryszard.
– Ten, kto dzisiaj pierwszy uściśnie twoją dłoń – odpowiada wróżka. Ryszard wyciąga rękę do dworzan, lecz nikt nie chce jej uścisnąć. Wchodzi Renato. Niczego nie podejrzewa i chętnie uściska dłoń swojego przyjaciela. Wszyscy śmieją się z wróżki.

AKT II

O północy Amelia przychodzi na cmentarz. Tutaj znajdzie magiczne ziele. Niespodziewanie pojawia się Ryszard, który przez cały czas szedł za Amelią, żeby zapewnić jej bezpieczeństwo. Amelia jest bardzo wzruszona. Wyznają sobie miłość.
Tymczasem śledzili ich wrogowie hrabiego, którzy otaczają cmentarz. Lecz Renato wyprzedza spiskowców. Zastaje Ryszarda z kobietą, której twarz kryje woalka. Renato nie podejrzewa, że Ryszard spotyka się z jego żoną. Namawia Ryszarda do szybkiej ucieczki.
Renato i Ryszard wymieniają między sobą płaszcze. Ryszard nie może opuścić Amelii. Tylko pogróżka kochanej, że odsłoni twarz, jeśli Ryszard nie pogodzi się na ucieczkę zmusza go do ustępstwa. Ryszard bierze od Renata słowo, że odprowadzi nieznajomą do miejskiej bramy i nie będzie pytał jej o imię, po czym znika.
Spiskowcy otaczają Renata i Amelię. Z rozczarowania, że zamiast hrabiego znaleźli Renata zaczynają szydzić z niego i jego damy. Renato i Horn wyszarpują sztylety. Amelia rzuca się między nimi i woalka spada jej z twarzy. Renato jest zaskoczony. Poznaje żonę. Ogarnia go zlość. Ten, któremu wiernie służył, uwłaczył jego godności. Renato zaprasza spiskowców do swojego pałacu.

AKT III

ODSŁONA I

Renato odprowadza żonę do domu. Oburzony i wściekły z powody zdrady chce zabić Amelię. Amelia prosi go o łaskę pożegnania syna. Wzrusza to Renata i rezygnuje ze swego zamiaru.
O wyznaczonej godzinie przychodzą spiskowcy. Renato dołącza się do nich. Mają losować, kto zabije hrabiego. Renato rozkazuje żonie wyciągnąć los z wazy. Amelia podporządkowuje się i wyciąga kartkę, na której jest napisane imię… jej męża.

ODSŁONA II

Ryszarda męczą wyrzuty sumienia. Kocha żonę przyjaciela, lecz żeby spełnić swój obowiązek postanawia przenieść Renata razem z Amelią do Anglii. Podpisuje dekret o nominacji Renata.
Na bal maskowy przybywają goście. Paź przekazuje Ryszardowi anonimowy list ostrzegający przed groźbą zamachu.
Na balu pojawia się Amelia szukająca Ryszarda. Rozpoznaje go w masce, ostrzega przed niebezpieczeństwem i błaga opuścić bal i zniknąć. Ryszard nie podziela trwogi Amelii, zasmuca go jej wyjazd do Anglii.
– Żegnaj na zawsze, Amelio – ze smutkiem mówi hrabia.
– Przyjmij i ty moje pożegnania – wykrzykuje Renato i uderza Ryszarda sztyletem.
Wszyscy są przerażeni. Ryszard umiera. Swoje ostatnie słowa zwraca do Renata. Mówi, że Amelia jest niewinna i dodaje: „Wybaczam wszystkim”.